Οδοιπορικό στα Αποστραγγιστικά Έργα των Μινύων στην Κωπαΐδα

Η επίσκεψη στα αποστραγγιστικά έργα των Μινύων στην κωπαΐδα ήταν η πρώτη  εκδρομή του Μυθολογικού Εργαστηρίου της Βιβλιοθήκης Λιβαδειάς των Ενηλίκων, στις 9-4-2017. 

Για την επίσκεψή μας αυτή έγραψαν κάποια από τα μέλη που συμμετείχαν: 

"Η ομάδα «Μυθολογικό Εργαστήρι» της Βιβλιοθήκης Λιβαδειάς  οργάνωσε την Κυριακή 9 Απριλίου εκδρομή «Αναζητώντας τα χνάρια των Μινύων στην Κωπαΐδα- Αποστραγγιστικά έργα».

Ένα οδοιπορικό στη διαδρομή των μύθων και των θρύλων, την περιοχή που και ο Ηρακλής τίμησε με την παρουσία του. Είχαν πραγματοποιηθεί ενημερώσεις από την ψυχή του Εργαστηρίου την κ. Βασιλική Νιαβή, για τη Μυθολογία της περιοχής, για τους Μινύες και επιχειρήθηκε ένα ταξίδι στη γνώση και τη δύναμη που κρύβει ο άνθρωπος, μέσα από τους μύθους και τα επιτεύγματα.

Πέρα από τις αρχαιολογικές και ιστορικές πληροφορίες, τη μυθολογία και τη φιλοσοφία, τα «Αρχαία Μονοπάτια» έχουν ως στόχο να συνδέσουν το παρελθόν με το παρόν, να γνωρίσουν τον τρόπο σκέψης των Αρχαίων και να δώσουν ένα κίνητρο στον φίλο - επισκέπτη να ενεργοποιήσει ή να αναζητήσει εσωτερικές ατραπούς, άγνωστες μέχρι τώρα, και μέσα από αυτή τη διαδικασία να θέσει σε λειτουργία μηχανισμούς αυτοβελτίωσης και αυτογνωσίας. Ζητούμενο δεν είναι η στεγνή παράθεση ιστορικών στοιχείων που ο καθένας μας μπορεί εύκολα να πληροφορηθεί, ούτε μία αφηρημένη συσσώρευση γνώσεων και μία κλασική ξενάγηση σε αρχαιολογικούς τόπους. Η πηγή της ενδυνάμωσης είναι η κ. Βασιλική Νιαβή, που με το ακούραστο βλέμμα, την αγάπη για το τόπο (παρ’ όλο που δεν είναι ο τόπος καταγωγής της) συνέβαλε στο να ξεπεράσουμε την εγκατάλειψη του τοπίου και να οδηγηθούμε στην υπερηφάνεια και το δέος. Βασική επιδίωξη είναι η διαφορετική θέαση ενός τόπου, που μπορεί να εμψυχώσει, να καθοδηγήσει, να προβληματίσει, έτσι ώστε ο επισκέπτης να φύγει με ερωτήματα για τη ζωή του και να μπει στη διαδικασία να τα απαντήσει.

 Η ομάδα «Μυθολογικό Εργαστήρι» της Βιβλιοθήκης Λιβαδειάς θέλει να γίνει οδηγός για ένα νέο τρόπο ζωής που θα επηρεάσει τον σημερινό πολίτη και θα τον κάνει να σκεφθεί ότι οι αξίες, ο τρόπος ζωής και η οργάνωση της κοινωνίας του θα πρέπει να ορίζονται από τον ίδιο. Με τον κοινωνικό της χαρακτήρα, η εναλλακτική ομάδα δράσης έχει τη φιλοδοξία, στο βαθμό που αυτό είναι εφικτό, να μάθουμε να ζούμε καλύτερα, παίρνοντας μαθήματα από το παρελθόν.

Ο δρόμος για την Ιθάκη είναι μακρύς αλλά στο τέλος αυτό που αξίζει είναι το ταξίδι με τους συντρόφους σου .

Ευχαριστώ… που ήμουνα και εγώ εκεί!"

Σκόνδρα Μίνα

 " Οδοιπορικό : Αναζητώντας τα χνάρια των Μινύων στην Κωπαϊδα –  Αποστραγγιστικά έργα.

   Ανάμεικτα συναισθήματα μου δημιούργησε το οδοιπορικό.   Από τη μια μεριά συναισθήματα θαυμασμού για τα έργα των Μινύων. Έργα μεγαλιώδη.

Τα χνάρια δικαιολογούν τον θαυμασμό μας. Φανταστείτε το μεγαλείο τους στην εποχή τους ! Αλλά και σήμερα προκαλούν τον θαυμασμό,  βλέποντας με τα μάτια μας τον Τάφο του Μινύα, τη διώρυγα των Μινύων, δίπλα στο δρόμο Κάστρου Ορχομενού, και με τη φαντασία μας «είδαμε» την τεχνητή καταβόθρα, διότι η πρόσβαση προς αυτήν δεν ήταν δυνατή λόγω της οργιώδης βλάστησης, αλλά και τα οικοδομήματα που υπήρχαν κάποτε στο κάστρο του  Γλα.

  Από την άλλη μεριά αισθάνθηκα θλίψη για το παρόν του τόπου και συγκεκριμένα για την εξαφάνιση από του προσώπου της γης των ιχνών του μεγαλιώδους αποστραγγιστικού έργου των Μυνίων αφ’ε νός και την καταστροφή του περιβάλοντος της Λάρυμνας αφ’ετέρου.

Ευτυχώς που σώζεται η Μεγάλη Καταβόθρα  ή Σπηλιά του Ηρακλή στο Νέο Κόκκινο, γιατί, εκτός από τα ξεκοιλιασμένα βουνά (που υποτίθεται ότι θυσιάστηκαν για την « ανάπτυξη ») η ρύπανση της Λάρκο βασιλεύει στην περιοχή και είναι απορίας άξιο πως επιβιώνουν οι εκεί εργαζόμενοι !"

                                                     

                                                                        Κώστας Ντουρντουρέκας

 

 " Μια εκδρομή στα μονοπάτια του παρελθόντος ενός μεγαλοφυούς λαού που λέγονται Μινύες. Οι Μινύες έζησαν στην Βοιωτία και ήταν οι πρώτοι που αποξέραιναν την λίμνη Κωπαΐδα και έμειναν στην ιστορία για τα περίφημα αρχαία αρδευτικά τους έργα που έδωσαν ζωή σε όλη την γύρω περιοχή με τον μεγάλο πολιτισμό τους. Σε κάθε στάση μας πλεκόταν τόσο όμορφα η ιστορία και ο μύθος. Η ιστορία ενός μεγάλου πολιτισμού των Μινυών με τους  άθλους του Ηρακλή. Σας περιμένουμε στην επομένη εκδρομή να ζήσετε μαζί μας μια υπέροχη εμπειρία και πολλές γνώσεις.

                                                                                         Αναστασίου Ελένη

Είσοδος στον τάφο των Μινύων

 Θησαυροφυλ'ακιο των Μινύωνή τάφος των Μινύων

                             Στο Θέατρο - ωδείο του Ορχομενού


                                                          

" Ότι απόμεινε από το ανάχωμα του φράγματος των Μινύων"

Στο κάστρο του Γλα 

                  

                                                         Η διώρυγα των Μινύων στο Στροβίκι                   

    

Προς τη Σπηλιά του Ηρακλή

Μεγάλη Καταβόθρα ή Σπηλιά του Ηρακλή

                 

Εσωτερικό της Σπηλιάς του Ηρακλή - προστατευτικός τοίχος κατασκευασμένος από τους Μινύες

Κάπου εδώ, χαμένη στην πυκνή βλάστηση είναι η είσοδος της τεχνητής καταβόθρας

                                Ένα από  τα 16 φρεάτια των Μινύων κατά μήκος της υπόγειας σήραγγας, γεμάτο σκουπίδια.  Βρίσκεται δίπλα στο δρόμο  Ν. Κόκκινο- Λάρυμνα

«Η συμβολή του Ηρακλή στη δημιουργία της Κρητο-Μυκηναϊκής κοσμοκρατορίας: μια γεωμυθολογική προσέγγιση»

ΔΗΜΟΣIA ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΛΕΒΑΔΕΙΑΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Λιβαδειά 25/4/2017

 Στη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Λεβαδείας λειτουργούν εδώ και αρκετό καιρό 2 Μυθολογικά Εργαστήρια Ενηλίκων με υπεύθυνη την εκπαιδευτικό κ.Βασιλική Νιαβή.

Σκοπός των εργαστηρίων είναι η σύνδεση μύθων και τόπων της Βοιωτίας μέσα από συναντήσεις αλλά και επισκέψεις σε αρχαιολογικούς χώρους.Οι συμμετέχοντες δηλ. ανακαλύπτουν τα μυθολογικά μονοπάτια της Βοιωτίας.

Στα πλαίσια αυτών των συναντήσεων  η Βιβλιοθήκη με την υποστήριξη του Συλλόγου «Φίλοι της Βιβλιοθήκης Λιβαδειάς» οργανώνει διάλεξη του κ. Ηλία Μαριολάκου, ομότιμου Καθηγητή Γεωλογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών με θέμα «Η συμβολή του Ηρακλή στη δημιουργία της Κρητο-Μυκηναϊκής κοσμοκρατορίας: μια γεωμυθολογική προσέγγιση».

Η συστηματική γεωμυθολογική ανάλυση, βασισμένη αποκλειστικά και μόνον στα κείμενα αρχαίων συγγραφέων (Ορφικούς, Όμηρο, Ησίοδο, Κράτη Μαλλώτη, Διόδωρο Σικελιώτη, Στράβωνα, Πλούταρχο και πολλούς άλλους), έδειξε τα ακόλουθα:

        i.            Ότι η Ελληνική Μυθολογία δεν είναι ένα ωραίο παραμύθι, αλλά πάντα εμπεριέχει έναν ιστορικό πυρήνα.

      ii.            Ότι ο Ηρακλής είναι ένα ιστορικό πρόσωπο, με μοναδικές ηγετικές και διοικητικές ικανότητες.

    iii.            Ότι δραστηριοποιήθηκε σε όλη την έκταση της Μυκηναϊκής Κοσμοκρατορίας.

     iv.            Ότι η Κοσμοκρατορία αυτή ξεκίνησε στις αρχές της 3ης χιλιετίας π.Χ.

       v.            Ότι η Κρητο-Μινωική Κοσμοκρατορία συνεχίστηκε από τους Μυκηναίους, μέχρι την κατάρρευσή τους.

     vi.            Ότι πρόκειται για μια οικονομική και πολιτισμική Κοσμοκρατορία, μοναδική στην παγκόσμια ιστορία, που διατηρήθηκε για τουλάχιστον 1500 χρόνια.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 6 Μαϊου 2017 στις 7.30 μμ. στο Συνεδριακό Κέντρο «ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ».

 

Το μίσος της Ήρας για τον Ηρακλή και ο Θάνατος των παιδιών του

Ο Ηρακλής ζούσε στη Θήβα ήσυχα με τη Μεγάρα και τα οχτώ ή όπως λένε άλλοι πέντε παιδιά τους, και τα ονόματά τους είναι: Αντίμαχος, Κλύμενος, Γλήνος, Θηρίμαχος και Κρεοντιάδης. Όμως η Ήρα, με το ακοίμητο μίσος εναντίον του Ηρακλή, θέλησε να του χαλάσει αυτή την ησυχία. Του έστειλε μια μανία για φόνο και καταστροφή. Σε μια στιγμή που κυριεύτηκε από μανία αυτή θεώρησε τη γυναίκα του και τα παιδιά τους εχθρούς, και με το τόξο τους σκότωσε τα παιδιά του και τα παιδιά του Ιφικλή. Σώθηκε ο μεγαλύτερος γιος του Ιφικλή, ο Ιόλαος, γιατί κατάφερε ο πατέρας του να τον απομακρύνει. Ακόμη απείλησε να σκοτώσει τον Αμφιτρύωνα, αλλά εκείνη τη στιγμή τον σταμάτησε η θεά Αθηνά ρίχνοντάς του μια πέτρα στο στήθος. Η πέτρα αυτή ονομάστηκε  «λίθος σωφρινιστήρ», και τον έριξε σε βαθύ ύπνο, παρόμοιο με θάνατο. Όταν ξύπνησε η μανία του τού είχε περάσει. Σαν φονιάς που ήταν έπρεπε να φύγει από την πόλη και να πάει αλλού για να εξαγνιστεί. Πρώτα πήγε στον ανεπίσημο πεθερό του, τον Θέσπιο, αφού τον καθάρισε από μίασμα του φόνου των δικών του, πήρε το δρόμο για το μαντείο των Δελφών.

Στο μαντείο πήγε για να ρωτήσει που πρέπει να αναζητήσει καινούρια κατοικία. Το μαντείο του είπε να πάει στην Τίρυνθα, στη γη των πατέρων του, και να υπηρετήσει πιστά για 12 χρόνια τον Ευρυσθέα, που βασίλευε στις Μυκήνες, την Τίρυνθα και το Άργος και να κάνει τους δώδεκα άθλους που του αναθέσει εκείνος. Όταν κάνει όλα αυτά θα αποκτήσει την αθανασία και θα ανεβεί στον Όλυμπο μαζί με τους αθανάτους. Λέγεται ότι τότε για πρώτη φορά η Πυθία του έδωσε το όνομα Ηρακλής, γιατί θα αποκτούσε ατέλειωτη δόξα (κλέος) με το να δίνει ωφέλεια (ήρα) στους ανθρώπους μέχρι τότε ονομαζόταν Αλκείδης.

Όσο δύσκολοι και αν του φανούν οι άθλοι στο τέλος θα του προσφέρουν το δώρο της αθανασίας και θα γίνει η αιτία να ανέβει στον Όλυμπο μαζί με τους άλλους αθανάτους.

Ο Ηρακλής σκοτώνει το λιοντάρι του Κιθαιρώνα και αντιμετωπίζει τους Ορχομένιους

Στα 18 του ο Ηρακλής έκανε το πρώτο του κατόρθωμα. Είχε εμφανιστεί στην περιοχή της Θήβας ένα λιοντάρι που είχε τη φωλιά του στον Κιθαιρώνα και το οποίο κατασπάραζε τα βόδια του Αμφιτρύωνα και του Θέσπιου. Κανένας δεν τολμούσε να τα βάλει με το λιοντάρι γιατί ήταν άγριο πολύ.

Θεσπιές

Πήγε ο Ηρακλής στις Θεσπιές για να αντιμετωπίσει το λιοντάρι.  Εκεί, τον φιλοξένησε, για 50 μέρες ο βασιλιάς Θέσπιος μέχρι να σκοτώσει το λιοντάρι. Ο Θέσπιος ήθελε οι 50 κόρες του, οι Θεσπιάδες όπως τις αποκαλούσαν,  να αποκτήσουν παιδί από τον Ηρακλή, γι' αυτό και τον υποχρέωσε να κοιμηθεί με τις κόρες του. Μια μόνο αρνήθηκε και ο Ηρακλής το θεώρησε προσβολή και την τιμώρησε να μείνει σε όλη της τη ζωή παρθένα και να τον υπηρετεί ως ιέρεια σε ιερό που ιδρύθηκε προς τιμήν του στις Θεσπιές, όταν σκότωσε το λιοντάρι του Κιθαιρώνα.

Σαρδηνία

Σαρηνία σκότωσε το λιοντάρι του Κιθαιρώνα ο Ηρακλής, άφησε το Θέσπιο και τις 50 κόρες του, από τις οποίες γεννήθηκαν 50 παιδιά, η μια απέκτησε δίδυμα.

 Τα περισσότερα από αυτά τα παιδιά του Ηρακλή πήγαν με οδηγό τους τον Ιόλαο στη Σαρδηνία, όπου ίδρυσαν αποικία. Δύο μόνο έμειναν στις Θεσπιές και άλλα δύο πήγαν στη Θήβα. Αυτά που πήγαν στη Σαρδηνία μυθολογείται ότι έζησαν πολλά χρόνια και όταν έφθασε η τελευταία στιγμή της ζωής τους καταλήφθηκαν από ένα βαθύ αιώνιο ύπνο και δεν ξύπνησαν ποτέ πια. Απέφυγαν έτσι την αποσύνθεση του τάφου ή την αποτέφρωση της πυράς.

Στο δρόμο της επιστροφής του ο Ηρακλής για τη Θήβα συνάντησε τους απεσταλμένους το βασιλιά του Ορχομενού Εργίνου, που πήγαιναν να εισπράξουν από τους Θηβαίους φόρο. Το φόρο αυτό τον πλήρωναν οι Θηβαίοι γιατί κάποτε στην Ογχηστό, στο ναό του Ποσειδώνα, με μια πέτρα ο ηνίοχος του Μενοικέα, βασιλιά της Θήβας, σκότωσε τον Κλύμενο, βασιλιά του Ορχομενού. Πριν πεθάνει ο Κλύμενος έδωσε εντολή στο γιο του, Εργίνο, να πάρει εκδίκηση από τους Θηβαίους. Πράγματι ο Εργίνος μάζεψε στρατό και ξεκίνησε για τη Θήβα. Στη μάχη που έγινε νίκησαν οι Μινύες, οι κάτοικοι του Ορχομενού, και υποχρέωσαν τους Θηβαίους να στέλνουν στον Εργίνο πρόστιμο εκατό βόδια το χρόνο για 20 χρόνια.

Αυτούς λοιπόν συνάντησε ο Ηρακλής και θέλησε να τους εμποδίσει να εισπράξουν το φόρο. Έγινε συμπλοκή και ο Ηρακλής αφού τους νίκησε, τους έκοψε τις μύτες και τα αυτιά, τους τα πέρασε αρμαθιά στο λαιμό, τους έδεσε τα χέρια πίσω και τους έστειλε στον Ορχομενό, λέγοντάς του πως αυτός είναι ο φόρος που πρέπει να δώσουν στον Εργίνο και στους Μινύες. 

Ο Εργίνος όταν είδε τους απεσταλμένους του έτσι ζήτησε από τον Κρέοντα, το βασιλιά της Θήβα, να του παραδώσει αυτόν που έκανε αυτή την πράξη. Ο Ηρακλής μάζεψε τους συνομηλίκους του και ετοίμασε την άμυνά του γιατί περίμενε πως οι Μινύες θα έρχονταν στη Θήβα. Λέγεται ότι δεν υπήρχαν όπλα στην πόλη για εξοπλιστούν, γι' αυτό πήγαν στους ναούς και πήραν τα όπλα που είχαν αφιερώσει ο πρόγονοί τους στους θεούς ως λάφυρα.

Πράγματι ο Εργίνος πήγε εναντίον της Θήβας. Ο Ηρακλής είχε πιάσει ένα στενό πέρασμα κοντά στην πόλη και εκεί νίκησε τον Εργίνο, τον οποίο και σκότωσε. Το κατόρθωμα αυτό του Ηρακλή προκάλεσε σε όλους το θαυμασμό και τον θεώρησαν λυτρωτή της Θήβας. Για αμοιβή ο Κρέοντας του έδωσε γυναίκα του τη Μεγάρα και του παρέδωσε την εξουσία της πόλης.